Motherhood Comes in Many Forms

Kahapon, Mother’s Day, natuwa ako dahil may bumati sa akin ng happy fur moms day! Hindi ko kasi iniisip na “anak” si Muning. Pet namin sya na pinapakain, nililinis ang cat litter, nilalaro, at pinapaliguan (minsan). Pero kung iisipin nga, para nga kaming nag-aalaga ng bata pero hindi papaaralin hanggang college.

Two years ago nung inadopt namin si Muning. Sabi nung nagbigay, indoor cat at litter trained na si Muning kaya madali nang maka-adjust sa condo life. Sure madali syang naka-adjust sa condo life, pero kami yata ni Harvey ang mas nahirapan mag-adjust sa pusa.

Nung mga unang linggo sa amin ni Muning, napakalikot nyan! Ilang baso at isang napakagandang scented candle na nasa magandang baso ang ilan sa nabasag nya. Nakasira din pala sya ng original iPhone earphone ugh. Ang sarap nga ibalik na lang sa may-ari pero wala na eh. Touch move na ang pag-ampon kay Muning.

Ngayong medyo adult na si Muning, nabawasan na ang likot nya, more on tulog na sya sa level na nakakainggit na. Hindi malambing na pusa si Muning, kapag wala sya sa mood, sinisimangutan nya kami na parang sya ang nagpapalaki sa amin, the fuck. Kung gusto nyang magpahimas lalapit sya sa amin, kapag ayaw nya balakajan.

Pero kahit ganyan pa si Muning napamahal na sya sa amin. Siguro ganun ang pakiramdam ng magulang. Tatanggapin ang anak maging sino o ano man sya.

Our Covid-19 Experience

April 13 – Nilagnat si Harvey. Masakit ang ulo, mahina ang katawan, at inuubo. Tatlong araw syang ganyan. Buti na lang hindi nawalan ng pang-amoy at panlasa. By this time, kumontak na din kami sa barangay. Hindi makakapag-drive si Harvey kaya nagpa-schedule kami sa barangay ng home visit para sa swab test. Simula din ng date na ito hindi na kami lumabas ng bahay.

April 21 – After eight fucking days, napuntahan na kami sa wakas ni ate para i-swab test si Harvey. By this time, wala nang lagnat si Harvey. Inuubo at sinisipon na lang. Tinanong ako ni ate kung magpapa-swab test din ba ako. Sabi ko hindi na kasi feeling ko ordinaryong trangkaso lang ang naramdaman ni Harvey last week. Pero sa totoo ayaw ko magpatusok sa ilong, baka dumeretso sa utak ko!

April 27 – Dumating ang result ni Harvey. POSITIVE for SARS-CoV-19. Puking ina! Bakit sya nag-positive eh mukhang trangkaso lang naman?! Dito na talaga ako nag-panic. Isang bahay lang kasi kami, obviously! Studio unit lang, dalawang hakbang lang ang sala papuntang kusina. Isang hakbang sa kusina, banyo na. Physically impossible ang social distancing kaya umaasa ako na trangkaso lang ang sakit ni Harvey. Sumakit ang ulo ko, nilagnat, at sinipon. Oh noes!

April 28 – Kinontak ko uli ang barangay para i-schedule ang home visit swab test. Sabi ng barangay, konti na lang ang swab tester nila kaya hindi na pwede ang home visit. Naisip ko hala anong nagyari kay ate? Nagka-covid din ba sya? Masama din ba ang pakiramdam nya? Nagpapanic ba sya? What is life?!!!

April 29 – Pumunta ako sa testing center ng barangay. Hatid sundo ako ng ambulance dahil hindi pwede akong mag-commute, close contact kasi ako ng covid positive. Maayos naman ang experience ko sa testing center, tinusok ang ilong ko pero hindi umabot sa utak thank god!

May 3 – Dumating na ang result ng swab test ko. NEGATIVE for SARS-CoV-19. Negative!!!

Dalawa ang takeaway ko dito. Una, mas malakas ang resistensya ko kesa kay Harvey kahit na nag-jo-jogging at nagbi-bike sya habang ako ay nanonood sa Netflix.

Pangalawa, when two people are brought in small space, the opposite (+/-) will attract one another. Char!

Not char.

Unpopular Opinion

Lahat tayo ay may sariling pananaw, pinaglalaban, at paninindigan sa buhay, pulitika, relihiyon, at opinion kung anong kulay ng buhok ang bagay kay Namjoon. I get that. Ang boring naman kung lahat tayo ay iisa lang ng iniisip, di ba? And I hate hearing that “b” word: BORING. Respetuhin mo ang opinion ng iba, dahil sa kanila yun. May sarili kang opinion.

Maraming tao na malapit sa akin ang bumoto kay Duterte. Una, ang tatay ko. Dutertards actually ang tatay ko. Lahat ng policy, salita, at kilos ni Duterte ay sang-ayon sya. Nakikita ko ang mga binabasa nya sa Facebook, karamihan ay fan page ni Duterte. Masayang masaya sya nung naipasara ang ABS-CBN. Pangalawa, si Harvey. Binoto nya si Duterte. Minsan, nasabi nya sa akin bakit ba daw lagi sinisisi ang gobyerno sa paglala ng Covid eh hindi lang naman ang gobyerno ang may kasalanan. Aba aba, nag-away kami! Sabi ko oo hindi lang ang gobyerno ang may kasalanan pero ang gobyerno ang may mekanismo para mapabuti ang contract tracing, vaccine rollout, at policy making related sa public health. Gobyerno din ang umutang ng napakalaki na mamamayan ang magbabayad. Jusmiyo uminit talaga ang ulo ko! Nakalimutan ko ang respetuhan keme eme na isinulat ko sa taas.

Pero hindi tungkol jan ang rant post ko na ito. Kumbaga, introduction lang yan. My unpopular opinion: ayaw ko kay Duterte (given na yun), pero ayaw ko din kay VP Leni. Oo, mas effective ang mga projects nya katulad ng e-Konsulta. Oo, mas may nakikita akong ginagawa si VP Leni. Oo, mas alive si VP Leni kesa kay Duterte na parang isang bulate na lang ang hindi pumipirma sa kanyang death certificate. PERO! Napa-plastikan talaga ako kay VP Leni. Sa tuwing may gagawin si Duterte na hindi maganda, magpapa-press release sya ng opinion nya na dapat ginawa. Sa tuwing tutulong sya, ipapakita sa camera. Para na syang trapo (traditional politician) in my super honest opinion. Halatang halata na tatakbo sa susunod na election. Well, good luck to her.